Generatywność

Jestem szczęśliwy 

Nauczyłem się 

Trudno pisać wiersze 

Kiedyś tego dużo powstawało 

Tworzyłem 

Bolało 

Nauczyłem się  

Rozumiem ludzi 

Jestem sobą 

Prawdziwie 

Mam dziewczynę 

Kocham ją 

I ludzi wokół 

Nauczyłem się 

Wiem, co dobre 

Umiem się zmotywować do pracy 

Spełniam marzenia 

Nie mam dużo pieniędzy 

Nie przeszkadza mi to. 

Wystarczy to, co mam 

Radość najpiękniejszych lat 

Nauczyłem się 

Teoria, wszystko teoria! 

Nie można się nauczyć zmienić świat 

Trzeba pracować 

Przekazać prawdę innym 

I gdy próbuję… 

Zwątpiłem 

Bo co jest prawdą? 

To, co jest skuteczne?  

To, co niesprzeczne? 

To, co myślę, że nią jest? 

Gdyby tylko o innych chodziło… 

Ale sam sobie nie sprostam. 

Imperare sibi est maximum imperium. 

Nieraz się zawiodłem i rozczarowałem. 

Jestem zły i leniwy. 

Choć i tak dalece lepszy od ogółu. 

No i? 

Czy to uczyni mnie pięknym, mądrym, sławnym, zdrowym i bogatym? 

A może chociażby zbawionym? 

(Jeśli Bóg istnieje)? 

A może da mi sukces reprodukcyjny? 

Uczyni przykładem przyszłych pokoleń?  

Szacunek i pamięć potomnych? 

Co jeśli jutro umrę? 

Pewnie coś tam jakiś czas zostanie. 

Ludziom pomogło, pomaga, pomoże. 

Warto dbać o siebie. 

Jest to skuteczniejsze niż o innych. 

Mniej pracy. 

Więcej efektów. 

Każdy zdrowy na umyśle człowiek wątpi. 

Czasem. 

Dowodzi to jego inteligencji. 

Nie jest prawdą to, czemu nie można zaprzeczyć.  

Edukacja uniwersytecka. 

Bardzo kocham ludzi. 

Wszystkich. 

Chcę ich dobra  

Czytaj 

Upodobnienia się do mnie 

Bo uważam, że jestem najlepszy. 

A sam w to wątpię. 

Co czyni mnie lepszym od najlepszego. 

Ale nigdy idealnym 

Przynajmniej dla siebie. 

Co sam o sobie myślę nie ma znaczenia. 

Miarą człowieka jest jego praca.